Όμορφη η νύχτα που έρχεται
κι ο κόσμος γυρω μου
έτοιμος μού μοιάζει για γιορτή,
μα δεν συμμετέχω από παιδί,
γίνομαι κομμάτια χίλια δυο,
σε γλέντι αν βρεθώ,
θλίψη μου σερβίρει, με μεθάει,
είμαι γυαλί, ραγίζω και με σπάει,
της σκέψης μου το χάος με απορροφά.

Μόνη μου θα μείνω,
τόσα χρόνια τώρα πια το έχω μάθει,
τόπος κανείς δεν με χωρά.
Μόνη μου θα σβήνω
και το κέφι όλων γυρω θα ανάβει,
ώσπου να πάρω εγώ φωτιά

Μάτια μου, εδώ στο τέλος μην έρχεσαι,
γίνομαι στάχτη και να μη με δεις˙
μάτια μου, εδώ στο τέλος μην έρχεσαι,
αφού δεν λιώνεις, ίσως να καείς.

Όμορφη η νύχτα που έρχεται,
ακόμα κι η βροχή,
όλα εχουν νόημα, μα από’δω
πάντα λείπεις, νόημα πώς να βρω.
Δίκοπο μαχαίρι η ομορφιά,
στα μάτια μου μπροστά,
βλέπω τη γαλήνη γύρω γύρω,
θέλω κι εγώ επάνω της να γείρω,
γιατί είμαι μέσα μου ανω κάτω πια.

ΕΡΜΗΝΕΙΑ:
Τάνια Τσανακλίδου
-
ΜΟΥΣΙΚΗ:
Γιάννης Χριστοδουλόπουλος