Αγκαλιά να με πάρεις
θάλασσά μου εσύ,
την μπορώ την αρμύρα
και ας είμαι πληγή.

Γίνε δρόμος και μοίρα,
θάλασσά μου και πες,
τι σημαίνουν οι λέξεις,
αλλά κι οι σιωπές.

Αν με ζητήσει κανείς,
δεν υπάρχω εγώ, γίναμε ένα να πεις˙
μέσα σου χάθηκα πια,
απ’ το λίγο που ζω, ας πνιγώ στα βαθιά.
Aν με ζητήσει κανείς,
θάλασσα σώσε με, κάτι να βρεις να τους πεις.

Μέσα στα κύματά σου
να με κρύβεις εδώ,
από ψέμα κι ανθρώπους
πλημμυρίζω καημό.

ΕΡΜΗΝΕΙΑ:
Γιώτα Νέγκα
-
ΜΟΥΣΙΚΗ:
Μιχάλης Χατζηγιάννης