Είν’ τα δυο μου χέρια
σαν πουλιά αβοήθητα,
έστησες καρτέρια,
πήρες τα φτερά˙
τώρα πληγωμένα
ψάχνουνε τα χέρια σου,
ψάχνουνε εσένα
που είσαι μακριά.

Αν είν’ έτσι η αγάπη
γιατί δεν με φύλαξες,
σε παρτίδα σκάρτη
τι χαρτί μου μοίρασες,
να σ’αγαπώ για πάντα,
πανάθεμα με σ’αγαπώ,
στο παράλογο δεν ξέρω πώς ν’ αντισταθώ.

Είν’ τα δυο μου χέρια,
λες και έχουνε φτιαχτεί
για να δίνουν μόνο,
δίνουν μια ζωή.
Αν δεν συγκινείσαι
που’χω γίνει θρύψαλα,
από πέτρα είσαι
κι είμαι από γυαλί.

ΕΡΜΗΝΕΙΑ:
Μιχάλης Χατζηγιάννης
-
ΜΟΥΣΙΚΗ:
Μιχάλης Χατζηγιάννης