Έκλεισα τις κλειδαριές 
που'χα αφήσει στο κορμί και στην ψυχή μου
κι είπα εκατό φορές 
πως κανένας δεν θα μπει μες στη ζωή μου.

Αν εσύ δεν έρθεις,
μη φανεί κανείς·
έτσι είχα φωνάξει, πριν να μ'αρνηθείς.
Και σε ελευθερώνω
και κλειδώνομαι·
ή έτσι θα ζήσω, 
ή σκοτώνομαι.

Έκλεισα τις κλειδαριές 
και κανένας άλλος μέσα μου δεν θα'ρθει.
Θα μετράω τις πληγές,
έτσι πια εξαργυρώνονται τα λάθη.

Κι είναι η θύμησή σου 
το κρεβάτι μου,
είσαι το όνειρό μου
κι η απάτη μου.
Και σε ελευθερώνω
και κλειδώνομαι·
ή έτσι θα ζήσω, 
ή σκοτώνομαι.

Κι εσύ, που ρίχνεις τις ζαριές
και σπας τις κλειδαριές, 
τι ξέρεις από φόβο.
Δειλά και ύπουλα γλυστράς, 
καθρέφτες δεν κοιτάς, εσύ δεν ξέρεις να αγαπάς... 

Έκλεισα τις κλειδαριές,
πιο κοντά μου θα σε φέρνει η απουσία· 
της ελπίδας οι φωνές
δίνουνε και στη σιωπή σου άλλη αξία.

Ό,τι μεγαλώνει 
μέσα μου είσαι εσύ,
με κοιτάω, σε βλέπω,
σε ρωτάω γιατί.
Και σε ελευθερώνω
και κλειδώνομαι·
ή έτσι θα ζήσω, 
ή σκοτώνομαι.

ΕΡΜΗΝΕΙΑ:
Γιώργος Νταλάρας - Μπάμπης Στόκας
-
ΜΟΥΣΙΚΗ:
Γιώργος Σαμπάνης